ÇAKAR ÇAKMAYIN

YAZARLAR

Çakarlı araçların geçiş üstünlüğü!

Yazan: Muammer KARABULUT

Geçtiğimiz gün, aynı gün içinde Antalya–Ankara–Antalya karayolunda seyahat ettim. Gece vakti, üstelik yollar oldukça boş olmasına rağmen önünde ve arkasında kırmızı-mavi çakarları yanıp sönen onlarca araçla karşılaştım.

Gecenin karanlığında birdenbire beliriveren bu ışıklar insanı ister istemez tedirgin ediyor. Üstelik hızla ilerleyen araçların çakarları sürücülerin gözünü alıyor, dikkatini dağıtıyor. Öyle bir görüntü oluşuyor ki insan, acaba bu araçların arkasından dolandırıcılar mı, yoksa şövalyeler mi geliyor diye düşünmeden edemiyor!

Sanki içindekiler çakarlarını yakmadan yola çıkamıyor. Çakar kapalıysa araç çalışmıyor mu? Yoksa bazıları için çakar, otomobilin standart donanımından daha mı önemli hale geldi?

Belki de gerçekten bilmediğimiz bir “çakar hastalığı” vardır!

Uluslararası uygulamalarda geçiş üstünlüğü genellikle acil hizmetin gereğiyle bağlantılıdır. Bir makamın veya kişinin araçta bulunması, tek başına her durumda sınırsız geçiş hakkı anlamına gelmez.

Üstelik üç kavramı birbirine karıştırmamak gerekiyor: Çakar takma yetkisi, geçiş üstünlüğü ve trafik kurallarından muafiyet aynı şey değildir.

Bir aracın çakar sistemine sahip olması, o aracın her koşulda öncelikli olduğu anlamına gelmez. Geçiş üstünlüğü, kanunda ve yönetmelikte belirtilen görev ve şartlar çerçevesinde kullanılabilir. Yani çakar taktıran herkes kendisini trafikte ayrıcalıklı bir sınıfa yerleştiremez.

ABD, İngiltere ve Almanya gibi ülkelerde de acil müdahale araçlarının kırmızı veya mavi ışıklı uyarı sistemleri ve sirenleri kullanılıyor. Diğer sürücülerden bu araçlara güvenli biçimde yol vermeleri bekleniyor. Ancak orada da temel gerekçe acil görev ve kamu güvenliği.

Bizde ise çakar meselesi zaman zaman bambaşka bir görüntü veriyor. Fon vurgunlarıyla gündeme gelen kişilerden tarikat şeyhlerine, adı karanlık ilişkilerle anılan bazı isimlere kadar farklı çevrelerin araçlarında çakar kullanıldığına ilişkin haberler ve iddialar kamuoyuna yansıyor. Eski bir İçişleri Bakanı'nın kullandığı çakarlı aracın başkasına kiralandığına ilişkin iddialar da bu tartışmaları büyüttü.

İnsan ister istemez soruyor: Bu kadar çok kişinin işi neden bu kadar acil? Üstelik gece yarısı, yollar bomboşken kime yetişmeye çalışıyorlar?

Saat 22.00 ile 03.00 arasında, bomboş karayolunda çakarlarını yakarak hızla ilerleyen bir aracın gerçekten hangi acil görevi yerine getirdiğini merak etmemek mümkün mü? Elbette acil durumun saati olmaz. Ancak her gece yolculuğunu acil durum gibi göstermek de başka bir mesele!

Bir de işin trafik kuralları boyutu var. Bazı çakarlı araçlar, sanki arkalarından birileri kovalıyormuş gibi hız sınırlarını, şerit kurallarını ve diğer trafik düzenlemelerini hiçe sayarak ilerliyor. Herkesin işi acil, herkesin yetişmesi gereken çok önemli bir yer var!

Peki, aynı yolda seyreden sıradan vatandaşın hiç mi aciliyeti yok?

İşe yetişmeye çalışan işçinin, hastaneye gitmek zorunda olan vatandaşın, çocuğunu almaya giden annenin, direksiyon başında saatlerce yol yapan şoförün acelesi yok mu? Onların da hayatı, zamanı ve yetişmesi gereken yerler var.

Ama anlaşılan trafikte yeni bir sınıflandırma oluşmuş: Çakarı olanların acelesi var, olmayanların ise bekleyecek zamanı!

Artık bu çakar meselesinin yeniden ele alınması gerekiyor. Geçiş üstünlüğü, öncelikle ambulans, itfaiye ve gerçekten acil görev yapan araçların hizmetine özgülenmeli; diğer kullanım alanları açık, sınırlı ve sıkı denetime tabi kurallarla düzenlenmelidir. Yetkisiz kullanım ve görev dışı çakar kullanımı etkili biçimde denetlenmelidir.

Çünkü çakar, bir makamın gösteriş aksesuarı veya trafikte üstünlük ilan etme aracı değildir. Bir insanın hayatını kurtarmak için kullanılan acil durum uyarısıdır.

Sonuçta trafik hepimizin. Yol hepimizin. Aciliyet de yalnızca çakarı olanlara ait değil!

Belki de artık çakarları değil, bu çakar alışkanlığını söndürmenin zamanı gelmiştir.

Yorumlar (1)

Hilal Z... 3 Saat Önce

Bütün çakarları toplayın

Sitemizden en iyi şekilde faydalanmanız için çerezler kullanılmaktadır.