Macar asıllı Siyonist İsrail vatandaşı Uriel Curtis’in Güney Kıbrıs Rum Yönetiminde  bulunan Trozena köyündeki taşınmaz mal alımları Türkiye’de ve KKTC basınında geniş yer aldı. En çok dikkatimi çeken de, Trozena köyünün  geçmişte şarapları  ile öne çıkan bir yer olmasından dolayı burada “şarap fabrikası” kurulacağı haberi oldu.

Çünkü geçen yıl 5gvirusnews’de yapılan haberde (bkz) KKTC bırakın şarap fabrikası yapmayı Siyonist İsrail’de askerlik yapan Benzi Friedman 5 yıldır şarap festivali yapıyordu.

KKTC’DE SİYONİSTLER 4 GÜN, 4 GECE FESTİVAL YAPTI!

Anlaşılan o haberi yeniden hatırlamak gerekiyor; Girne’den aldığımız habere göre, “Sonsuza dek İsrail'in yanındayım” diyen Benzi Friedman’ın, Girne’deki Siyonist Yahudi örgütlenmesi, “5. Etel Uluslararası Caz & Şarap Festivali’ni 18-21 Eylül tarihleri arasında gururla” sunmuş!

SONSUZA DEK İSRAİL’İN YANINDA!

O BİR İSRAİL ASKERİ

Siyonist İsrail Vatandaşı olan, aynı zamanda İsrail Savunma Kuvvetleri’nde subay olarak görev yapan, Benzi Friedman’ın kurduğu ve oğlu Maor Friedman’ın da yöneticilik de yaptığı Girne Ilgaz’da bulunan Etel Winery’de 4 gün, 4 gece festival düzenlendi.

Her şey Kasım 2002 tarihli Annan Planı ile eş zamanlı olarak, Yahudi iş insanları ve CHABAD örgütünü Ada’ya örgütlü olarak gönderilmesi ile başladı. KKTC’ye 2003 yılında gelen baba ve oğul da Siyonist İsrail’in emrinde, BOP maskeli Büyük İsrail Projesi çerçevesinde Ada’ya yerleşen grupta yar aldı. Adayı aralarında paylaşarak faaliyet gösterdiler. Örneğin ağırlıklı olarak Simon Mistriel Aykut’un, İskele bölgesinde; EVERGREEN LTD’den İsrail Vatandaşı Amikam Mahroom ve Yuval Michaely’in Gaziveren’de, Friedman ekibi ise Girne tarafından faaliyet göstermesi gibi…

KKTC’de CHABAD’ın deşifre olması ile Simon Mistriel Aykut ve diğerlerinin faaliyetlerinin, kolonileşme ve tapulu işgale yönelik olduğu anlaşıldı. Gazze’de Eylül 2025 tarihinde katliam devam ederken, Tel Aviv’de gerçekleşen eğlencenin bir benzerine, KKTC’de 2004 yılında Ada’ya gelen Siyonist Yahudi Benzi Friedman’ın 2016’da kurduğu Bovita Winery LTD’nin düzenlediği “4 gün 4 gece 4 konser”ine tanık olundu.

SİYONİSTLER  KKTC VATANDAŞI YAPILDI!

Bu arada festival, düzenleyen şirketin sahibi olan Benzi Friedman ve oğlu Maor Friedman, 2016 yılında KKTC vatandaşı da yapılmış. Onlarda bu vatandaşlığın şerefine, içinde şaraphanesi ile 40 dönüm üzüm bağı bulunan bir otel açmışlar.

Etel Winery adını verdikleri işletme 22 Ağustos 2017 tarihinde faaliyete geçmiş. Hedefleri Kıbrıs’taki “beş bin yıllık eski bir gelenek” olan şarap üretimini canlandırmakmış.

Siyonist Friedman ekibinin KKTC’deki 5.Festivaline Etel Winery, Eurocoast Living, Gillham Vineyard Hotel, Nord Zypern, Mepaş, Siba, Edip Group, Creditwest Bank, Albank, TerraGarden by Salih Baştuğ ve Major Müzik sponsor olarak destek olmuşlar!

Artık dünyada, Gazze öncesi ve sonrası olarak adlandırılan bir dönem var. Eğer 7 Ekim 2023 yılında Siyonist İsrail Gazze soykırımını başlatmasaydı, KKTC’deki Siyonistlerin bu tapulu işgaline ve CHABAD örgütüne kimse bir şey yapamazdı!.

Davalının Türkiye Cumhuriyeti Devleti olduğu, Yargıtay’ın 14.04.2026 tarihli “gerekçeli kararı” iki gün önce elime ulaştı.

Dava konusu; Ergenekon davasında görev yapan bazı hakim ve savcıların, “haksız gözaltı, tutuklama ve tutukluluğun devamı kararlarıyla kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak mağduru (Muammer KARABULUT) hürriyetinden yoksun bıraktıkları” yönündeki tespitlerin kesinleşmesi üzerine, Devlet Hazinesi’nin ödenen tazminat nedeniyle zarara uğramasıdır.

Bu kapsamda Antalya Valiliği Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğü, kamu hukuku adına ihbarda bulunarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde soruşturma açılmasını talep etti. Hakimler ve Savcılar Kurulu (HSK) 2. Dairesi de 10 Şubat 2024 tarihinde şüpheli hakim ve savcılar hakkında soruşturma izni vermiştir.

Sanıklardan altısı firari, üçü cezaevinde, ikisi serbesttir. Davalılardan yalnızca Sincan T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda (Sincan/ANKARA) bulunan Ergenekon hakimlerinden Hüsnü ÇALMUK, Yargıtay’daki duruşmaya SEGBİS üzerinden katılmıştır.

Davaya temel teşkil eden süreç; kamuoyunda “Ergenekon” olarak bilinen dava kapsamında; 22.02.2008 tarihinde gözaltına alınan, 26.02.2008 tarihinde tutuklanan, 23.01.2009 tarihinde serbest bırakılan ve yargılama sonunda beraatine karar verilen Muammer KARABULUT’un açtığı tazminat davasıdır. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2020/34 esas sayılı dosyasında açılan bu dava, davalı Hazine aleyhine sonuçlanmış ve bu suretle kamunun zarara uğramasına sebebiyet verilmiştir.

Ayrıca, haksız gözaltı ve tutuklama kararlarıyla, kamu görevinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılarak mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hüküm altına alınmıştır.

Cumhuriyet savcısının iddianamesine göre; Fethullahçı Silahlı Terör Örgütü üyesi olan şüphelilerden Hüsnü ÇALMUK’un, yargısal faaliyetlerinde Anayasa’ya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatine göre karar vermediği; bağımsızlık ve tarafsızlık ilkeleriyle bağdaşmayacak şekilde FETÖ/PDY yapılanması içinde yer alarak örgüt hiyerarşisi ve ideolojik bağlılık doğrultusunda hareket ettiği belirtilmiştir.

Bu doğrultuda, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için çaba sarf etmediği; tarafsızlık, doğruluk, tutarlılık, ehliyet ve liyakat ilkelerine aykırı davrandığı değerlendirilerek; 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 89. ve 90. maddeleri uyarınca hakkında soruşturma açılması talep edilmiştir.

DÜŞEN DAVADA GELEN İTİRAFLAR

Hüsnü ÇALMUK hakimi olduğı 13. Ağır Ceza Mahkemesine eli kelepçeli geldiği bir duruşma...

Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nde görülen davada, 15 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle 13.04.2026 tarihinde sanıklar hakkında davanın düşmesine karar verilmiştir.

Ancak davaya SEGBİS üzerinden katılan sanık Hüsnü ÇALMUK, uzun sayılabilecek bir savunma yapmıştır. İstanbul/Beşiktaş’da bulunan “Özel yetkili” mahkemede ağır ceza hakimi olarak görev yapan ÇALMUK’un savunması; Yargıtay’ın 2019 yılında “örgüt yok” gerekçesiyle beraat kararı verdiği davaya ilişkin olarak, adeta “Bir Delinin Hatıra Defteri”ndeki Poprişçin’in hezeyanlarını andırmaktadır.

ÇALMUK’un, FETÖ’nün CIA/MOSSAD uzantılı Ergenekon davasında görev alması sonucu bugün cezaevinde bulunması ile Poprişçin’in akıl hastanesine kapatılmasına rağmen kendisini hala İspanya Kralı sanması arasında hiçbir fark göremiyorum. Poprişçin’in hatıra defterine düştüğü kopuk ve tutarsız notlar gibi, ÇALMUK’un Yargıtay’daki savunması da aynı niteliktedir.

Şöyle ki;

Beraat talep eden Hüsnü ÇALMUK, savunmasında FETÖ mağduru olan Muammer KARABULUT için, “mevcut olan (AKP) hükümeti gözden düşürmeye, toplumda yanlış algı oluşturmaya yönelik hareketler konusunda görevlendirilmiş bir kişi olduğu için mahkememizde suç olarak değerlendirilmiş ve cezalandırılmasına karar verilmiştir” demektedir.

ÇALMUK’a göre Muammer KARABULUT, “pozisyon itibarıyla geri planda, adeta kuklacı gibi, sahne dışında tutulması gereken ana aktörlerden biri”dir. Ayrıca “arka planda olması gereken şahıslardan biri” olarak bahsetmektedir.

Ergenekon iddianamesinde yer almamasına rağmen, KARABULUT’un Hristiyan dernekleri ile irtibatlı olduğunu iddia etmektedir. Kurucusu olduğum Ayasofya Derneği’nin kuruluş amacının ise “Ayasofya’nın açılmaması, açılırsa kilise olarak açılması” yönünde faaliyet yürütmek olduğunu iddia etmektedir.

Oysa Ayasofya Derneği’nin kuruluş amacı; ibadete açılmaması, müze olarak kullanılması ve yalnızca kültürel faaliyetlerde bulunmasıdır.

Devam edelim.

ÇALMUK’a göre, Ergenekon davasında tutuklananların “toplumda saygın kişiler olduğu, suç işlemedikleri ve kendilerine iftira atıldığı” yönünde kamuoyu oluşturma girişimlerinde bulunmuşum.

Bir yandan Ayasofya’nın kilise olarak açılmasını istediğimi iddia ederken, diğer yandan Fener Rum Patrikhanesi’nin faaliyetlerine müdahale ettiğimi, etkinliğini azaltmaya çalıştığımı ve “Türkiye’den uzaklaştırılması, Yunanistan’a gönderilmesi” yönünde faaliyetlerde bulunduğumu söylemektedir.

FAALİYETLERİMLE MÜSLÜMANLAR HRİSTİYANLAŞACAK

Hatta Patrikhane hakkında suç duyurusunda bulunmamı bile “irtica faaliyeti” olarak nitelendirmekte ve bunu şu ifadelerle açıklamaktadır: “Bununla ilgili ayarlamalar yapıyorlar. Bununla ilgili propagandalar, şunlar bunlar yapılıyor. Ha bunların da derdi Türklerin Müslümanlaşması değil, Türklerin  mümkünse Hristiyanlaşması bunların da fikri, alt zeminde bu.” Yani iddiasına göre ben Müslümanları Hristiyanlaştıracakmışım!

Bu ifade, söz konusu davaya bakan bir hakimin zihniyetini ve içine düştüğü trajikomik durumu açıkça ortaya koymaktadır.

GENELKURMAY İLE AYNI YOLUN YOLCUSUYMUŞUM

Savunmasında, İstanbul’da ki tarihi ihanet merkezlerden birisi olan “Fener Rum  Patrikhanesi” mi yoksa kilise mi ayrımını dahi karıştıran ÇALMUK, bu kez AK Parti’yi yıpratmaya yönelik “psikolojik harp faaliyetlerinde” bulunduğumu iddia etmekte; sorumlusu olduğum www.tepkimiz.net adlı haber sitesine Genelkurmay sitelerinden link verilmesini “örgütsel bağ” olarak değerlendirmektedir. Bunu da “Genelkurmay internet sitelerinden link verilmiş olması da birlikte hareket edildiğini, aynı yolun yolcusu” sözleriyle açıklamaktadır.

Silivri’deki duruşmada site sorumlusu olduğumu bizzat beyan etmeme rağmen, bunu başkalarının söylediğini ileri sürerek “gizlenen örgütsel bağlantı” şeklinde yorumlamaktadır. Bu durum güya benim “arka planda olan ve gizlenen örgütsel irtibat gizlenen bir kişi.” olduğumu gösteriyormuş. Tüm bu akıl dışı iddialar sonucunda bana “11 yıl 3 ay örgüt üyeliğinden ceza” verildiğini ifade etmektedir.

ERGENEKONUN ANA BELGESİ FENER RUM PATRİKHANESİ’NDEN ÇIKTI

YARGITAY’da 5 adet 1. sınıf hakime SEGBİS üzerinden bağlanan FETÖ tutuklusu Hüsnü ÇALMUK’un hapishanede hazırladığı uzun süren savunmasının sonlarına doğru ise ciddi kopukluklar göze çarpmaktadır. Öyle ki, Ergenekon Lobi belgesinin benim adresimde bulunmadığını söyleyen ÇALMUK, aynı anda “Bu Fener Rum Patrikhanesinde bulunan bir belgedir, örgüt belgesidir. Örgütün ana belgelerinden bir tanesidir.” diyebilmektedir. Bu çelişkili savunmaya açıklık getirmesi gereken birisi varsa, o da kumpas davasının hakim olan ÇALMUK’un kendisidir.

AZ BİLE YATMIŞIM

ÇALMUK’un Ergenekon’un en önemli belgelerinden bir tanesinin “Fener Rum Patrikhanesinde”  çıktığını söylemesinden sonra mağdur olan şahsım için şu ifadeleri kullanmıştır: “2009 yılında şahıs tahliye edilmiş. Yani şahsın ceza evinde kalması için özen gösterilmemiş. Yani hukuki durumu incelenmiş. En kısa zamanda da çözülerek şahıs tahliye…” edilmişim.

Yeri gelmişken belirtiyim: Sanırım sanığa göre daha fazla hapis yatmalıymışım!

Savunmasının sonunda ise örgütten haberi olmadığını ve kastının bulunmadığını ileri sürerek beraat talep etmektedir: “Düşme kararı zaten cepte. Düşme kararı, bu daha mahkemenizin dosyası buraya gelmeden kapının ağzından çevrilmesi gereken bir dosyaydı. Maalesef kapınıza geldiyse demek ki beraat istenecek mahkemeniz. Beraatimi öncelikle talep ediyorum…”

Burada şu soru akla gelmektedir:

- Madem dava düşecekti, neden bu kadar uzun bir savunma yaptın?

-Kastın yoksa, özgürlüğümü kısıtlamadıysan ve beraat etmiş olmama rağmen neden hala “daha fazla tutuklu kalmalıydı” imasında bulunuyorsun?

Ancak savunma metni, bir “delinin hatıra defteri”nden farksız olduğu için daha fazla sorgulamaya gerek kalmamaktadır.

NOT:

Bu yazı; 20 Ekim 2008’de başlayan ve 6 yıl 2 ay süren yargılama sonucunda 6 Ağustos 2013’te sona eren, Yargıtay’ın 1 Temmuz 2019’da “örgüt yok” kararı verdiği davada, yaklaşık 7 yıl cezaevinde kalan insanların, bu davanın hakimlerinden biri olan Hüsnü ÇALMUK’un savunmasındaki kopuklukları ve gerçeklikten uzak iddiaları göstermek amacıyla kaleme alınmıştır. Çünkü ÇALMUK’un iddialarından oluşan savunması ile toplam hacmi 20  iddianameyle birlikte 17 bin sayfayı aşan, ek klasörler dahil  büyüklüğü dijital ortamda 64 milyon sayfa dokümana eşdeğer olan Ergenekon kumpasından farksızdır.

CIA/MOSSAD’ın başta istihbarat olmak üzere, FETÖ’nün polisi ve yargıdaki aparatlarını kullanarak yoktan var ettikleri “Asrın davası” ancak bu zekada birileri tarafından yürütülürdü..

“Bir delinin hatıra defterine” gönderme yaptığım Ergenekon davasında hakimlik yapan Hüsnü ÇALMUK’un savunmasının tamamı aşağıda;

“Horoz gibi ötüp demiri tavında dövmek”

Toplumların en büyük yenilgisi, yalanlara inanması değildir.
Asıl yenilgi, gerçeği çok geç fark etmesidir.

Çünkü tarih bize şunu göstermiştir: Büyük manipülasyonlar ilk ortaya çıktığında değil, etkileri kalıcı hale geldikten sonra anlaşılır. O aşamadan sonra gerçeğin ortaya çıkmasının çoğu zaman bir anlamı kalmaz. Düzen kurulmuş, toplum dönüştürülmüş, yeni normlar yerleşmiştir.

İşte bu yüzden erken öten horoz olmak gerekir.

Türk milletinin hafızasında yer etmiş “Erken öten horozun başını keserler” sözü yalnızca zamansız konuşmayı eleştiren bir atasözü değildir. Aynı zamanda sistemin, düzeni bozan sesi susturma refleksinin tarifidir.

Çünkü sistemler, kendilerini tehdit eden sesi sevmez.

Özellikle de henüz kimsenin görmek istemediği gerçekleri dile getiriyorsanız…

O zaman size hemen bir etiket yapıştırılır: Komplocu, Provokatör, Marjinal ve
Manipülatör.

Fakat yıllar sonra aynı gerçekler, bu kez o sistemi kuranların ağzından itiraf edilir.

Irak bunun en açık örneklerinden biridir.

Daha savaş başlamadan önce: “Irak’ta kitle imha silahı yok. Amaç enerji kaynakları ve jeopolitik kontroldür.” diyenler susturuldu.

Ana akım medya bu insanları itibarsızlaştırdı.

Muhalif sesler bastırıldı.

Toplum korku üzerinden yönlendirildi.

Sonra ne oldu?

Yıllar geçti…

Kitle imha silahlarının olmadığı açıklandı.

Peki gerçek ortaya çıkınca dünya geri mi döndü?

Hayır.

Bir milyon insanın ölümü geri gelmedi.

Parçalanan ülkeler düzelmedi.

Kurulan yeni düzen değişmedi.

Demek ki mesele yalnızca gerçeğin ortaya çıkması değildir.

Mesele, gerçeği zamanında görebilmektir.

Çünkü demir soğuduktan sonra dövülmez.

Bugünün dünyasında savaş artık yalnızca silahla yapılmıyor. Asıl savaş; algılar, korkular, gündemler ve psikolojik yönlendirmeler üzerinden yürütülüyor.

İnsanların neye inanacağına, neyden korkacağına, neyi normal kabul edeceğine artık büyük ölçüde medya karar veriyor.

Ve burada karşımıza modern çağın en tehlikeli mekanizması çıkıyor: Rıza Mühendisliği.

Edward Bernays’ın “Engineering of Consent” olarak tarif ettiği bu sistemin özü şudur:
İnsanları zorla ikna etmek değil, onların kendi rızalarıyla teslim olmasını sağlamak.

Önce korku üretilir.

Sonra gündem büyütülür.

Ardından tekrarlarla normalleştirilir.

En sonunda toplum, başlangıçta reddettiği şeyi savunur hale gelir.

İşte modern manipülasyon budur.

Ana akım medya artık yalnızca haber veren bir yapı değildir; küresel güç odaklarının rıza üretim merkezine dönüşmüştür. Siyonist ideolojik eksende hareket eden uluslararası ağlar; korkuyu, gündemi ve algıyı yöneterek toplumları yönlendirmektedir.

Bugün medya, finans, teknoloji ve siyasal güç merkezleri birbirine geçmiş durumdadır. Gündemler rastgele oluşmuyor; servis ediliyor.

Bir kriz aniden büyütülüyor.

Toplum psikolojik olarak hazırlanıyor.

Tepkiler ölçülüyor.

Yeni sınırlar çiziliyor.

Sonra başka bir gündem geliyor ve insanlar önceki meseleyi unutuyor.

Fakat perde arkasında süreç işlemeye devam ediyor.

Yasalar değişmiş oluyor.

Ekonomik düzen dönüşmüş oluyor.

Toplumsal eşikler aşılmış oluyor.

İnsanlık, farkına varmadan yeni bir normale sürükleniyor.

İşte buna Overton Penceresi deniyor.

Dün “asla kabul edilmez” denilen fikirler, bugün sıradan hale geliyor.

Çünkü insanlar sürekli maruz bırakıldıkları düşünceleri zamanla normal kabul etmeye başlıyor.

En tehlikeli aşama da budur:

İnsanlar artık şaşırmamaya başlıyor.

“Şaşırdık mı?” nidasının yanıtı, -hayır- oluyor.

Çünkü zihin alıştı.

İşte rıza mühendisliğinin başarı noktası budur.

Artık insanlar baskıya direnmez; onu doğal kabul eder.

Oysa özgür toplumların temel şartı, sorgulayan insanlardır.

Bu nedenle erken öten horoz olmak zorundayız.

Çünkü manipülasyon, sonuçları ortaya çıktıktan sonra değil; kurulurken bozulabilir.

Gerçek yıllar sonra ortaya çıksa bile, kaybedilen zamanı geri getirmez.

Bugün “aşırı”, “uç”, “komplo” denilerek susturulan birçok düşüncenin yarın resmi itiraf haline gelmeyeceğinin hiçbir garantisi yoktur.

Tarih bunun örnekleriyle doludur.

Manipülasyonun doğruluğu yıllar sonra ortaya çıksa bile, önemli olan ilk anda gerçeği görebilmektir.

Bu nedenle mesele yalnızca konuşmak değil; zamanında konuşmaktır.

Horoz gibi ötmek…

Ve demiri tavında dövmektir.